Üstat derin sözcüklerle önümde karanlık kuyular açarken hiç kıpırtısız duruyordum. “Karını tanımadan kendini bilmen mümkün …
Kategori:
Öykü
-
-
Sahiden iyi bir şeyler yapabileceğine, yaratabileceğine inancı yoktu, bu yüzden “öyleymiş gibi görünme” konusunda zaman …
-
Bir ev daha kimin tarafından yapıldığı bilinmeyen bir şekilde yandı. Alevler gecenin içinden görenlerin korkularını …
-
Bana bu akşamın alacasında bir Şems gerek. Günü hep aydınlık belledim, gözüm görür sanırdım her …
-
Tülün arkasından onu kimsenin göremeyeceğine inanarak dışarıyı izliyordu. Karşı binada halı çırpan bir kadın, onun …
-
Bu toprakların, toprakta oynaşan örümceğin, karıncanın, göğe doğru boynunu sarkıtan ağaçların, ağaçta yuvalayan dostumuz kartalın …
-
“Mektubun üstündeki isim kimin?” “Böyle birini tanımadığıma yemin ederim. İnan ki bilmiyorum.” Sesindeki ürperti ve …
-
Hiç bu kadar zorlanmamıştım. Tüm gücümle abanmama rağmen evimin kapısı bir türlü açılmıyordu. Öfkelendikçe daha …
-
Kapıyı vurmadan içeri daldılar. Üç kişiydi. Birisi beni işaret ederek “çekin, çekin, rahat olun” dedi. …
-
“Sevgiler” son sözü bu oldu telefonu kaparken. “Kapatma, en azından soluğunun sesi kalsın bana,” demek …