Yapısalcılık bir yöntem olarak tüm sosyal disiplinler tarafından kullanılabilir bir metodolojiye sahiptir. Nesnenin (ki bu disipline göre değişir; örneğin edebiyat için metin, tiyatro için oyun, antropoloji için mitler olabilir) tarihsel sürecinden kopartılıp, zaman içinde hapsedilerek analiz edilmesi biçiminde işler süreç. Bu yolla incelenen öğe ayrıntılı bir şekilde çözümlenmiş olur. Diğer yandan yapısalcılık, yöntemin dışına çıkıp kendisi bir ideoloji haline geldiğinde aynen postmodernizmde olduğu gibi tarihselcilik karşıtlığı biçiminde tezahür edebilir; ki bu her şekliyle politik bir yaklaşımdır. İncelenen unsuru değişmez bir yapı olarak üst kategoride tanımlayıp diğer tüm olguları onun altında, ona tabi kılıp tarihi durağanlaştırmak bir gelecek tasarımının da mümkün olamayacağını ifade etmektir.
Erkan K.